watashi no diary

วันนี้เราไปทำหนังสือเดินทางมา ได้ทำเเล้ว ดีใจๆ ^ ^

โทรหาเเม่กับป๊าว่าพาเราไปได้วันไหน ตกลงกัน 28 ละกัน

เเล้วเราก็ได้เจอเเม่อีกครั้ง หลังจากไม่ได้เจอกัน ตั้งเเต่ 27 เมษยน

ไปทำไว้ เผื่ออาโกกับโซ้ยเจ็ก จะไปเที่ยวฮ่องกงกัน

ตอนนี้ก็รอ วันจันทร์ก็คงได้เเล้ว ป่ะป๊าจะไปรับเอง เพราะป่ะป๊าอยู่เเถวนั้น

ทำเสร็จเเม่ก็กับป๊าก็มาส่งเราที่บ้าน  ต่างคนต่างเเยกย้ายกันไป

ได้ระบายเรื่องที่อึดอัดให้เเม่ฟัง เล่าไปพร้อมน้ำตา

เล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง น้ำตามันก็ต้องไหลทุกที

ถ้าอยู่กับเเม่กับป๊า ก็ไหลไม่หยุดอยู่เเล้ว

หลังจากวันนั้นที่เราเจอเหตุการณ์ เราลืมไม่ได้ นึกเเล้วเจ็บใจ เจ็บจนน้ำตาไหล

เขาคนนั้น ไม่ไว้หน้าพ่อเราเลย เเต่ไม่เข้าใจ มีปากทำไมไม่พูด

ทำไมต้องให้ คนอื่นพูด เราไม่อยากว่าอะไรเขามาก

ว่าไป มันก็ไม่มีทางที่เขาจะรับรู้ เพราะเป็นไปไม่ได ้ีเราจะดูก้าวร้าวเกินไป

เขาเป็นคนใจเเคบ เขาเป็นคนที่หน้าไว้หลังหลอก เราเกลียดเขามาก

วันนี้ป๊ากับเเม่ก็ได้เจอกัน เเต่เขาก็ไม่คุยกัน

เเต่เราดีใจนะ ได้เห็น ป๊า กับ เเม่ เเล้วก็ เรา อยู่กันพร้อมหน้า  

ไม่ได้เห็นภาพนี้มานานเเล้ว  เเต่อยากให้เป็นเหมือนเมื่อก่อน

เเต่คิดว่าคงเป็นไม่ได้เเล้ว ถ้าเป็นไปได้ก็ีดีิ

รู้สึกหว้าเหว่มากมาย,,,,,

ไม่เป็นไร อดทนต่อไป,,,,

วันนี้ขอบคุณป๊ากับเเม่มากที่เจียดเวลาพามนมาที่นี่

รักป๊ากับเเม่ ^ ^